Kunst als houvast # 5

Zet een horizontale streep op een vel papier en je hebt een landschap…
Het is verbluffend om te merken hoe weinig er nodig is om de verbeelding aan het werk te zetten.
Als we het willen toelaten worden we ook hier aan het werk gezet.
In ons kijken worden we op de eerste plaats gestuurd door de scheiding tussen boven en onder. Omdat de bovenpartij de suggestie van een blauwe lucht geeft maken we van die scheiding een horizon. Vervolgens stellen we vast, vooral door de lichte en donkere vlekken, dat de voorgrond de aarde moet zijn. Ook al weten weten we niet precies wat we zien, we weten intussen wel dat het een landschap is.
Als we onszelf de ruimte gunnen om nog even door te blijven kijken gaan we in onze beeldbeleving een stap verder. De vaagheid van het landschap, de kleurschakeringen, de sfeer, het zijn aspecten die blijven intrigeren. Ze brengen ons uiteindelijk bij de inhoud waar het volgens ons om gaat.
Op dit punt aangekomen heeft zich via een ingewikkeld proces van kijken, reageren, opnieuw kijken, een eigen, individueel beeld geopenbaard in op zichzelf abstracte informatie.
Niet alleen de kunstenaar heeft scheppende vermogens….

mei 2020
Wil Friesen